Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

ΚΑΜΠΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΛΟΥΤΣΟΒΟΥ
Posted by Picasa

χειροποίητα φύλλα για την τυρόπιτα από την ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΠΕΡΤΣΙΑ 
Το Κόκκινο (ή Κόκκινος) είναι χωριό στο Νομό Φωκίδας και δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βαρδουσίων. Βρίσκεται στην επαρχίαΔωρίδας, σε περιοχή με μακραίωνη ιστορία. Ο πραγματικός πληθυσμός του ήταν, το 2001, 91 κάτοικοι.Την ονομασία του την οφείλει στον ποταμό Κόκκινο, παραπόταμο του ποταμού Μόρνου. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού (Λούτσοβο) έχει, κατά μία εκδοχή, σλαβική ρίζα και σημαίνει «τόπος ηλιόλουστος».
Νοτιοανατολικά του χωριού έχουν διαπιστωθεί ίχνη αρχαίου οικισμού (μέρος τοίχου αρχαίου κτίσματος κ.ά.). Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται -σήμερα καλύπτονται από τα νερά της λίμνης του Μόρνου- τα ερείπια της Αγίας Μονής, βυζαντινής μονής του 12ου αιώνα μ.Χ., αφιερωμένης στη Θεοτόκο, η οποία κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας μάλλον χρησιμοποιήθηκε ως καθολική εκκλησία. Σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες, ο ναός αυτός είχε λαξευμένους λίθους εμφανώς ενσωματωμένους στη υπόλοιπη τοιχοδομή του ναού, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι στην ίδια θέση υπήρχε αρχαίος ελληνικός ναός, του οποίου τα δομικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της μονής. Επίσης πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται τα ερείπια της Αγίας Σωτήρας -απροσδιορίστου χρονολογίας ανέγερσης- απέναντι από το Χάνι Καραπιστόλη στα Κρανιέικα κτήματα (και αυτή η εκκλησία καλύπτεται σήμερα από τα νερά της λίμνης του Μόρνου). Η θέση «Μανώλαινα», νοτιοανατολικά του χωριού, εικάζεται ότι οφείλει την ονομασία της σε κάποιον βασιλιά ονόματι Μανουήλ του οίκου των Δουκών του Δεσποτάτου της Ηπείρου (13ος αιώνας μ.Χ.), αφού, όπως αναφέρει το «Χρονικό του Γαλαξιδίου», ο βασιλιάς αυτός είχε εκστρατεύσει κατά των Φράγκων και είχε επιστρατεύσει γι' αυτόν το σκοπό άνδρες από τη Ρούμελη, δίνοντάς τους στη συνέχεια ως αντάλλαγμα περιοχές για καλλιέργεια και χαρίσματα (συνήθης τρόπος στρατολόγησης κατά τα βυζαντινά χρόνια).
Σημαντική ήταν η συμβολή του χωριού στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, με πολλούς αγωνιστές.
Το χωριό έχει πανοραμική θέα στη λίμνη του Μόρνου και στα γύρω βουνά Βαρδούσια (αρχ. Κόραξ), Γκιώνα (αρχ. Ασέληνον όρος, αλλά και Κόραξ,σύμφωνα με τον Παυσανία και τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο) και βουνά του Λιδωρικίου.
Ψάρεμα στον ΜΟΡΝΟ.Posted by Picasa

Posted by PicasaΤο ρέμα της Σωτήρος, φωτο απο την απέναντι γρανιτσιώτικη όχθη

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013


Ν Κοράκης Posted by Picasa
Το Γυμνάσιο Λιδωρικίου ήταν στενά συνδεδεμένο με το χωριό μας αφού όλα τα παιδιά του Κόκκινου όπως φυσικά και των άλλων χωριών για να φοιτήσουν στο γυμνάσιο έπρεπε να γίνουν ουσιαστικά εσωτερικοί μετανάστες.

Posted by PicasaΜπερτσιάς Κώστας  του Δημητρίου λίγο πριν τον θάνατο του στην Πετρούπολη
ο Θανάσης Αποστολόπουλος απο Λιδωρίκι μαζί με τους ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΜΠΕΤΣΟ ΝΙΚΟ ΜΠΕΡΤΣΙΑ &ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΚΟΛΟΚΥΘΑ

Ο κάμπος από αβορόραχη Posted by Picasa

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

 ΓΑΜΟΙ
 - 23 Οκτωβρίου 1877
Δημ.Αθαν.Υφαντής - Άβορος – 26
Παράσχω Δ. Κολοκύθα – Λούτσοβο – 23
Αθ.Χολέβας - 
Κοίμηση Θεοτόκου - Λούτσοβος
Χ.Τριανταφύλλου  ΙΕΡΕΑΣ
Ν.Ανάστου

Απο το blog του ΚΩΣΤΑ ΚΑΨΑΛΗ  το Λιδωρικι www.lidoriki.com

john bartsias
Posted by Picasa

Jon Bartsias
 
jim bartsias
 Ο Δημήτρης Μπερτσιάς του Αριστείδη με την κόρη του και τα εγγόνια του στη Μινεσσοτα.
Posted by Picasa
HARRIS BARTSIAS .JIM BARTSIAS USA.

Ο ΑΡΙΣΤΕΊΔΗΣ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΥΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΙΝΕΣΣΟΤΑ.
Ο Αριστείδης είχε μεταναστεύσει στην ΑΜΕΡΙΚΗ στις αρχές του 1900 μαζί με τον αδελφό του Κώστα,οποίος έμεινε 20 σχεδόν χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα.Ο Αριστείδης έμεινε μόνιμα στη Αμερική και δε επέστρεψε ποτέ.
Posted by Picasa
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ .
 




Είναι έγγραφο του 1922 και αφορά τον Κ Δ ΜΠΕΡΤΣΙΑ και αφορά τις στρατολογικές υποχρεώσεις του, για να το χρησιμοποιήσει για μετανάστευση σε ΑΜΕΡΙΚΗ.
Posted by Picasa

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013


ΕΛΛΗ και ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΝΙΑΣ και ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ στην Πετρούπολη το  2010Posted by Picasa
τα αδέλφια ΓΙΑΝΝΗΣ και ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΠΕΤΣΟΣ κατασκευάζουν κεραμοσκεπή  στέγη 

Ετυμολογία του επωνύμου ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ

από τα υπάρχοντα στοιχεία το όνομα Μπερτσιάς φαίνεται ότι εχρησιμοποιείτο από πολύ παλιά στο ΛΟΥΤΣΟΒΟ. O ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ έλκει την καταγωγή μάλλον από το ΣΟΥΡΟΥΣΤΙ σημερινή ΚΕΡΑΣΙΑ
Το όνομα προέρχεται μάλλον από το ιδιωμ. μπερτσιά, η χαίτη του αλόγου/ μουλαρίου. Ίσως ετυμολ. συνδέεται με το δημωδ. μπέρτα, το φαρδύ πανωφόρι χωρίς μανίκια,< ιταλ. berta.
Επίσης μπερτσιά λέγεται και η ξανθιά νηματοειδή απόληξη του καλαμποκιού που μοιάζει σαν μουστάκι .υπάρχει επίσης περιοχή στη Πελοπόννησο που ονομάζεται Μπερτσιά

 δεκαπεντάυγουστο στο χωριό  διακρίνονται ο ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ ,ΜΑΡΙΑ ΜΠΕΡΤΣΙΑ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ στο μπαλκόνι του σπιτιού του Γ Μπερτσιά.
Posted by Picasa

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Κοράκης Γιώργος του Νικολάου και ο εξάδελφός του Μήτσος Καραδήμας του Αθανασίου.
Posted by PicasaΜπερτσιάς Δημήτριος του Κωνσταντίνου με τον γυό του Κώστα το 1953
Posted by PicasaΑπό δεξιά Χρήστος Γ Καραδήμας,Γεώργιος Κ Μπερτσιάς και Καραπλής 

Κοκκόρης Δήμος και Όλγα το ζευγάρι ζούσε στα Πεντεόρια .Η Όλγα ήταν από τον Κόκκινο και παντρεύτηκε το Δήμο Κοκκόρη ,ήταν αδελφή του Κώστα Καραδήμα (Γρανιτσα) .Posted by Picasa

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Πως καταστράφηκε το Καλλιον (Βελούχι) από τους Γαλάτες 
Το μνημείο στη θέση "Κοκκάλια", με φόντο το εντυπωσιακό Βελούχι


Η ιστορία της μάχης μεταξύ Αιτωλών και Γαλατών στα "Κοκκάλια"

Το 279 π.Χ. πολυάνθρωπη στρατιά Γαλατών (200.000) με αρχηγό τον Βρέννο Β' πραγματοποίησε εισβολή στη Μακεδονία και προχώρησε στη Θεσσαλία, λεηλατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα. Μπροστά στον κίνδυνο συμμαχούν, τότε, οι ελεύθερες πόλεις της κεντρικής Ελλάδας (Αιτωλία, Βοιωτία, Λοκρίδα, Φωκίδα, Μέγαρα και Αθήνα) και αναθέτουν την αρχηγία του ελληνικού στρατού (30.000 περίπου) στον Αθηναίο στρατηγό Κάλλιππο τον Μοιροκλέους. Οι Γαλάτες, έχοντας ως πρώτο στόχο το Μαντείο των Δελφών, όπου υπήρχαν θησαυροί, κατέβηκαν από τη Θεσσαλία στη Φθιώτιδα και, αφού πέρασαν το Σπερχειό, λεηλάτησαν την Ηράκλεια και επιτέθηκαν στους Έλληνες που είχαν πάρει θέσεις στο στενό των Θερμοπυλών. Στη σύγκρουση οι Έλληνες, αν και ήταν πολύ λιγότεροι, αντιστάθηκαν με γενναιότητα και ανάγκασαν τους Γαλάτες να υποχωρήσουν.
Ο Βρέννος, τότε, για να εξασθενήσει την παράταξη των Ελλήνων, έστειλε, για αντιπερισπασμό, 40.000 Γαλάτες εναντίον της Αιτωλίας με την ελπίδα ότι έτσι θα αναγκάζονταν οι Αιτωλοί να φύγουν από τις Θερμοπύλες για να υπερασπιστούν τη χώρα τους. Το τμήμα αυτό των Γαλατών, με αρχηγούς τον Ορεστόριο και τον Κόμβουτιν, πέρασε το Σπερχειό προς τα πίσω, και μέσω της Θεσσαλίας εισέβαλε στην Ευρυτανία που αποτελούσε μέρος της Αιτωλίας. Οι βάρβαροι βρήκαν τη χώρα των Αιτωλών ανυπεράσπιστη και διέπραξαν φοβερά ανοσιουργήματα. Την καταστροφική μανία των Γαλατών δέχθηκε προπαντός το Κάλλιο, που φέρεται ως πρωτεύουσα της Αιτωλίας. Όταν οι Γαλάτες ολοκλήρωσαν την καταστροφή και έκαψαν το Κάλλιο, επέστρεψαν από τον ίδιο δρόμο για να συναντήσουν το κύριο σώμα του βαρβαρικού στρατού στις Θερμοπύλες.
Αλλά ο ίδιος δρόμος τους έφερε πάλι στον φυσικό αυχένα (τα Κοκκάλια), από τον οποίο είχαν εισβάλει στην Αιτωλία. Εκεί ομώς βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις 8.000 Αιτωλούς που κατέφθασαν από τις Θερμοπύλες με τους στρατηγούς Πολύαρχον, Πολύφρονα και Λαοκράτη. Αλλά και οι Καλλιείς όπως και οι άλλοι Ευρυτάνες καταδίωξαν τους επιδρομείς, ζητώντας εκδίκηση για όσα έπραξαν σε βάρος τους. Ο Παυσανίας λέει ότι στην καταδιωκτική εκστρατεία πήραν μέρος εθελοντικά και γυναίκες, γιατί μισούσαν τους Γαλάτες περισσότερο από τους άνδρες.
Η σύγκρουση υπήρξε σφοδρότατη και συνεχίστηκε για μέρες. Όπως φαίνεται, οι Γαλάτες είχαν κυκλωθεί και οι περισσότεροι εξοντώθηκαν από τους Αιτωλούς. Λείψανα από τη φονικότατη εκείνη μάχη υπάρχουν και σήμερα. Απειράριθμα θρυμματισμένα κόκκαλα βρίσκονται σκορπισμένα στο έδαφος, από τα οποία η τοποθεσία ονομάζεται "ΚΟΚΚΑΛΙΑ".
Όσοι από τους Γαλάτες κατόρθωσαν να σωθούν, έτρεξαν να περάσουν το Σπερχειό, για να ενωθούν με το κύριο σώμα του βαρβαρικού στρατού στις Θερμοπύλες. Εκεί όμως τους περίμεναν οι Θεσσαλοί και οι Μαλιείς, που τόσους πολλούς σκότωσαν από αυτούς, ώστε δε σώθηκε κανένας να φθάσει στην πατρίδα του (Παυσανίας).
Αλλά και οι άλλοι Γαλάτες, ο κύριος όγκος, αν και διέσπασαν την άμυνα των Ελλήνων στις Θερμοπύλες με κυκλωτικό ελιγμό μέσω της Οίτης, και βάδισαν εναντίον των Δελφών, δεν είχαν καλύτερη τύχη, γιατί νικήθηκαν. Ο ίδιος ο Βρέννος, αφού τραυματίστηκε, αυτοκτόνησε, πίνοντας άφθονο δυνατό κρασί (άκρατον οίνον). Οι υπόλοιποι Γαλάτες επιστρέφοντας μέσω Θεσσαλίας προς τη Μακεδονία και Θράκη, αποδεκατίστηκαν υπό λοιμού, ψύχους και μαχαίρας.

Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος

Ετυμολογία των επωνύμων

Το επώνυμο ΚΑΡΑΔΗΜΑΣ είναι ένα πολύ συνηθισμένο επώνυμο στο χωριό μας μια και πολλές οικογένειες και τώρα και παλιότερα φέρουν αυτό το επώνυμο.
Είναι σύνθετο όνομα ,από την τουρκική λέξη kara = μαύρος, μελαχρινός  και  το βαφτιστικό όνομα Δήμος σημαίνει  δηλαδή μαυροδήμος...

Μαρία Καραδήμα σύζυγος  του Χαραλάμπη ,έξω από το σπίτι της.

Κοράκης Γιώργος Χ Καραδήμας  Γ Μπερτσιάς και Α Στέφος 

Η γέφυρα της Μπελεσίστας που είναι πλέον θαμένη στα νερά της λίμνης   Μόρνου 

Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013


Εγγόνια του Αριστείδη Δ  Μπερτσιά ,αδελφού του Κώστα Δ Μπερτσιά ,που είχε φύγει μετανάστης στην Αμερική  ,Μινεσσοτα ,στις αρχές του 1900 και δεν γύρισε ποτέ στην πατρίδα .Παντρεύτηκε αμερικάνα και απέκτησε ένα  παιδί τον Δημήτρη,παιδιά του οποίου είναι τα εικονιζόμενα  στην φωτογραφία, το  όνομα  της οικογενείας στα αγγλικά  έγινε  Bartsias.

Προγόνων αναμνήσεις

Posted by PicasaΟίκος Καραδήμα Νικολάου 
Από αριστερά:Κατίνα Καραδήμα σύζυγος  Σπύρου Μπερτσιά,Θεμοστοκλής Καραδήμας ,Ευθυμία Κοράκη σύζυγος του Γιώργου Μπερτσιά
Καθιστοί:Χρήστος Καραδήμας του Γεωργίου και ο άγνωστος μικρός...αρχές δεκαετίας 1950

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013

Παλιοί γάμοι, Μπερτσιάς Κωνσταντίνος

045. Έκδοση  αδείας : 30 – 10 – 1905
Κωνστ. Δημ Μπερτσιάς – Λούτσοβο – ετών  20
Μαρία θυγ. Θεμιστ. Κοράκη – Λούτσοβο – ετών 18
Αθαν. Τριανταφυλλίδης
Α’- Κοίμηση Θεοτόκου – Λούτσοβο
παπα Χαρ. Τριανταφύλλου
Τέλεση  γάμου : 6 – 11- 1905

Απο το blog του ΚΩΣΤΑ ΚΑΨΑΛΗ  το Λιδωρικι www.lidoriki.com

Ο Νικόλαος Κοράκης 
 1977 Η λίμνη σιγά σιγά αρχίζει να γεμίζει....
Posted by Picasa