Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

αποχαιρετισμός αναχωρησάντων

Και άλλη απώλεια για το χωριό μας και για την οικογένεια Καραδήμα.
 Ο Γεώργιος Καραδήμας ακολούθησε το αδελφό του Λεωνίδα στο τελευταίο ταξίδι ... Ο Γιώργος Καραδήμας 94 χρόνων απεβίωσε και κηδεύτηκε στο νεκτροταφείο του Μπραχαμίου.
Ο Γιώργος Καραδήμας δημιούργησε μια ωραία οικογένεια με την σύζυγο του που έχει καταγωγή από την Ευρυτανία. Για παρά πολλά χρόνια ασκούσε το επάγγελμα του Ταξιτζή και συχνά τα καλοκαίρια επισκεπτόταν το χωριό το οποίο υπεραγαπούσε , αγαπητός από του συγχωριανούς μας και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης , 
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του 
Καλό παράδεισο θείε Γιώργο ..



Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Απόστολος Παντέλης ο βαρδουσιώτης φωτογράφος

Απόστολος Παντέλης φωτογράφος

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
Ο «Βαρδουσιώτης» Φωτογράφος-Λογοτέχνης
[Του Γιάννη Σαντάρμη-Ποιητή]
Κοπάδι από τραγιά στα Βαρδούσια 1960
Εργοτάξιο χωριανών του Ψηλού Χωριού Ιούλιος 1956
Ο Αποστόλης Παντέλης γεννήθηκε στην Κάτω Μουσουνίτσα της Φωκίδας το 1917 και πέθανε στις 7-9-2003 στην ΑθήναΉταν υψηλόσωμος άνδρας, αρρενωπόςΥπηρέτησε, ως κληρωτός, τη στρατιωτική του θητεία στο 420 Σύνταγμα Ευζώνων Λαμίας με το βαθμό του υποδεκανέα. Τελειώνοντας το στρατιωτικόαυτοστρατολογήθηκεκατά τα τέλη του Νοεμβρίου 1942, και κατατάχθηκε στα  στρατιωτικά τμήματα της αντιστασιακής οργάνωσης του καπετάνιου Ναπολέοντα   Ζέρβαετών 25 τότεμε το ψευδώνυμο Βαρδουσιώτης και υπηρέτησε έως τις 12 Φεβρουαρίου 1945, ως έφεδρος ανθυπολοχαγόςέχονταςως διοικητής πυροβόλων30 άνδρες στις διαταγές του. Πολέμησε γενναία τους εισβολείς Γερμανούς και Ιταλούς στα βουνά της Ηπείρου, της Αιτωλοακαρνανίας και των Αγράφων. Για την πολεμική του γενναιότητα του απονεμήθηκαν 2 πολεμικοί σταυροί και 1 χρυσό αριστείο ανδρείας.
     Στη συνέχεια, επιστρατεύθηκε και υπηρέτησε την πατρίδα 17 ακόμα μήνες στο 11οΣύνταγμα Τεθωρακισμένωνστην Κηφισιά.

Ενθύμιο από το σκληρό, αλλά όμορφο αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας μας στην Εθνική Αντίσταση.
Νοέμβριος 1942-Φεβρουάριος 1945. Διμοιρίτης πολυβόλων Ανθυπολοχαγός έφεδρος στο 2ο Τάγμα Γενικού
Αρχηγείου Σ.Ο.Ε.Α. του Στρατηγού Ζέρβα
Αποστόλης Παντέλης
Ύστεραέκανε πολλά επαγγέλματα βιοποριστικά, αλλ’ εκείνο που τον καθιέρωσε και τον κατέστησε πανελλήνια γνωστό, ιδιαίτερα όμως στην ευρύτερη Ρούμεληήταν το επάγγελμα του φωτογράφου. Χωρίς να ειδικευθεί στην τέχνη της φωτογράφισηςήταν προικισμένος για τη δουλειά αυτή. Ήξερε τι έπρεπε να κλείσει και τι όχι σε μία φωτογραφίαγια να θέλγει. Ό,τι και να φωτογράφισε, μιλά με μία βουβήαλλά βροντερήγλώσσα. Φωτογράφισε και τη σύγχρονη ζωή, αλλά κυρίως μας άφησε χρυσή κληρονομιά την παλιά ζωή που έζησε στο χωριό του, την Κάτω Μουσουνίτσα, και στον πλατύτερο γεωγραφικό χώρο, κάνονταςτη δουλειά του φωτογράφου. Είχε οίστρο μέσα του, γι'αυτό αποθανάτισε τόσο παραστατικά την παραδοσιακή ζωή. Γάμους παλιούς, συμπεθερικά να περνούν καβάλα στάλογά τουςβαφτίσιαπανηγύρια, νυχτέριαξεφλουδίσματα στις αυλές, θερίσματα στα χωράφια - εκείνο ταλώνισμα απ' τον αλωνιστή Κώστα Τσαπάρα με τα έξι άλογαψηλά στο Μαυρολιθάρι της Φωκίδας, αλήθειατι πανοραμικό πράμα είναι, μιλάει η φωτογραφία, κατακάθαρη, με φόντο τα Βαρδούσια κι ας βγήκε το 1960. 
Παραδοσιακό αλώνισμα 1960 στα Βαρδούσια. Αλωνίζει ο Κώστας Τσαπάρας
    Πόσες και πόσες φωτογραφίες δεν έχει για γεγονότα κοινωνικά, για πρόσωπα ανθρώπωνγια ζώαγια δένδρα, για βρύσες, για γεφύριαγια ό,τι φαντασθεί κανείς που να είναι παραδoσιακό. Οι φωτογραφίες του που αναφέρονται σε γεγονότα κάνουν τις στιγμές να υπάρχουν και μέσ’ απ’ τη στατικότητά τους αισθανόμαστε ότι ο χρόνος είναι υπαρκτός. Διoρατικός  voυς, γι’ αυτόσαν καλή μέλισσαμας κατέλειπε στην φωτογραφική του κυψέλη πλούσιο μέλι. 
    Τ’ όνομά του, σαν καλού φωτογράφου, έγινε από στόμα σε στόμα πασίγνωστο. Πολλοί επιφανείς άνθρωποι των γραμμάτων προτιμούσαν αυτόν για κάποια εκδούλευση φωτογράφισης. Μου είπε κάποτε ο Παντέλης πως ο μακαρίτης Σεραφείμ Τσιτσάς, ο άλλοτε δασάρχης της Ρούμελης και λογοτέχνηςαυτόν κάλεσε για μία φωτογράφιση κι ύστερα, διαπιστώνοντας την καλή δουλειά τουόπου ο δασάρχης πήγαινε με τους συνεργάτες του έπαιρνε και τον Παντέλη μαζί τουγια να φωτογραφίζει, τον οποίον, εκτός από τη φωτογράφιση, του πλήρωναν και τα έξοδα διατροφής και διαμονής. Πολλοί, λοιπόν, Ρουμελιώτες έτρεχαν στο σπίτι του στο Λόφο Αξιωματικώνστο Περιστέρι της Αθήνας, κι έβρισκαν παραδοσιακέ; φωτογραφίες που ήθελανΤο απέριττο ατελιέ του ήταν πηγή φωτογραφικού πλούτου. Χρέωνε τις φωτογραφίες στο κόστοςσχεδόν τις χάριζε. 
Τα Βαρδούσια το Μάη. Έχουν ακόμα χιόνια
    Οι φωτογραφίες του κοσμούν βιβλίαπεριοδικάεφημερίδες, σπίτια και γραφεία. 
   Είχε τόση φλόγα μέσα του για τη δουλειά του που κάποτεόταν, λόγω σύνταξηςέκλεισε το μαγαζάκι τουκόντεψε να σκάσει απ' τη στενοχώρια του Το κράτησε µερικές µέρες κλεισµένο, αλλά το ξανάνοιξε, µόνο και µόνο να το βλέπει και να το χαίρεται και να είναι παράλληλα εκθετήριο παραδοσιακής φωτογραφίας για το κοινό. 
Γάμος στα Βαρδούσια 1960
Μεταφορά προικιών στα Βαρδούσια
    Δεν ήταν µόνον ικανός φωτογράφος ο Παντέληςήταν και καλός λογοτέχνης. Εγώµικρό παιδίγυµνασιόπαιδαςτον έβλεπα µε τη φωτογραφική µηχανήγιατί ζούσαµε στην ίδια γειτονιά. Δεν έτυχε όµως να γνωριστούµε. Τον γνώρισα αργά. Όταν πήγα µε τον Κώστα Μάρκο, τον εκπαιδευτικό, συγγραφέα και µουσικολόγο, απ’ το Κονιάκο της Φωκίδαςστο ατελιέ του και άκουσε τα’ όνοµά µου ότι είµαι ο Σαντάρµης που τα ποιήµατά µου διάβαζεκαταχάρηκε, θυµάµαι. Από τότε πήγαινα τακτικά στο σπίτι του. Μ' έτρωγε απτο τηλέφωνο να τον επισκέπτοµαι πιο πολύ στο σπίτι τουνα µου δείξει ετούτονα µου δείξει τ' άλλο, να µου πει και να µου πει και να µου πει. Κι εγώ µεθούσα απ’ τη χαρά µου απ' όσα έβλεπα κι απ' όσα άκουγα. Πόσο ευγενικό ς ήταν απέναντί µου.
    Ευγενική και καλή κι η γυναίκα του, η Ευθυµία. Εκεί µου είπε ότι ασχολείται και µε το γράψιµο. Μου έδειξε κάποια κείµενα πεζά. Είδα πως στην πένα του είχε τη σφραγίδα της δωρεάς του ικανού λογοτέχνη. Κάτοχος λίγων γραµµάτωνεγώ
εκπλησσόµουν διαπιστώνοντας πόσο καλά έγραφε. Ήξερε τι να γράψει και τι ν' αποσιωπήσει. Είδα πολλά διηγήµατά του. Στα γραπτά του δεν υπάρχει κενό και
ασάφεια, είναι όλα σοφά δοµηµένα. Ό,τι έγραψε είναι γύρω σχεδόν απ' την παλιά
ζωή της επαρχίας, την ποιµενική, τη γεωργική, την κο
ινωνική κι από τη φύση και τον κόσµο της. Του εξέφραζα τον ειλικρινή θαυµασµό µου για τα εναργή κείµενά του.
Χαιρόταν. 
    -Έχεις µεράκι λογοτεχνικό µέσα σου, Αποστόλη, του είπα
    -Άχ, µου απάντησε, αργήσαµε να γνωριστούµεΑν σε γνώριζα λίγο νωρίτερα, δε θα ήµουν ένας µεγάλος Παπαδιαµάντης, θα µουνα όµως ένας µικρός Παπαδιαµάντης! 
    Πολλά κείµενά του, που ελάχιστα τα ευπρέπισαδηµοσιεύθηκαν στα περιοδικά Στερεά Ελλάδα και στις Φωκικές Σελίδες. Χαιρόταν που έβλεπε τη συγγραφή του δηµοσιευµένη. 
    Ήταν νοσταλγός του χωριού του κι έκανε σαν µικρό παιδί, όταν έφθανε το καλοκαίρι, να πάει να παραθερίσει στα βαρδουσιώτικα χώµατα. Επέστρεφε στην
άνοστη Αθήνα ξαναγεννηµένος
    Το ακόλουθο δεν το γνώριζα. Όταν πέθανε και ήδη ήταν δημοσιευμένο το παραπάνω κείμενο στις «Φωκικές Σελίδες», η μικρή προσωπογραφία, με πληροφόρησε η καλοτάτη γυναίκα του πως, μετά από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την πατρίδα, θα γινόταν ιερέας. Καθαρός άνθρωπος, αγνή ψυχή, για να έχει τέτοιο θείο ζήλο. Για τη σκέψη του ότι ήθελε να γίνει παπάς δεν μου το είπε. Πόσα πολλά άλλα μου είπε…
    Σαν κατακλείδα, αναφέρω ότι ήταν ένας άνθρωπος µε τρυφερή παιδική ψυχή, άδολος, ντροπαλόςέντιµος στο έπακρο, συναισθηµατικός πολύ και πονόψυχος ακόµα και σ’ αυτά τα µυρµηγκάκια, 
    Τον ευχαριστούµε πολύ για το φωτογραφικό του κληροδότηµα. 
 

ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
Στη µνήµη του Αποστόλη Παντέλη (Βαρδουσιώτη).

Ω νοσταλγέ της όµορφης κι απλοϊκής ζωής,
                                    πια οι καιροί σου πέρασαν και η ζωή σου εδιάβη                                    ο ανασασµός σου έσβησε, σαν φύσηµα πνοής,
                                    τέλειωσε το ταξίδι του του βίου σου το καράβι. 
                                    Μες στης ζωής τη θάλασσαµε το καράβι αυτό                                    που τάχα δε σιργιάνισες και που δεν πήγες τάχα                                    µα ένα δροµάκι σάρεθεδροµάκι ζηλευτό, 
                                    αυτό στ' αγαπηµένο σου χωριό που πάει µονάχα . 
.                                    Τον εαυτό σου εύρισκες εκεί τον παιδικό
                                     των Βαρδουσιών χαιρόσουνα τάγρια τα κορφοβούνια                                     µα πιο πολύ αναγάλλιασµα στα στήθια είχες γλυκό
                                     όταν βελάσµατα άκουγες κι αχούς από κουδούνια. 
                                    Για την πατρίδα σου άδραξεςγια τη γλυκιά σου γη                                    σαν κλέφτης, µες στ' αντρίκιο σου το χέρι το τουφέκι,
                                    παλικαρίσια χίµαγες µε λιονταρίσια οργή 
                                    µες στου πολέµου τη φωτιά και µες σταστροπελέκι.
                                    Αθώα ψυχή! Την όµορφη που έζησες ζωή 
                                    να την αφήσειςσκέφτηκεςνα τη θωρούνε κι οι άλλοι                                    φακό στο χέρι άρπαξε ς και κίναες το πρωί 
                                    κι ως τη νυχτιά κουβάλαγες σοδειά πολύ µεγάλη. 
                                    Με το φακό σταµάτησες τους παλιακούς καιρούς                                    κοπάδια φωτογράφισες µε τους τσοπαναραίους 
                                    και γάµους ρουµελιώτικους και νύφες και γαµπρούς
                                    να ροβολάν απόκοντα µε τους συµπεθεραίους
                                    Νύχτες φεγγαροπλούµιστες και νύχτες απαλές                                    νύχτες που οι κωλοφωτιές φωτίζουν οι φωτίστρες                                    νυχτέριαξεφλουδίσµατα στις σπιτικες αυλές 
                                    και κορασιές που τραγουδάν σαν βρύσες κελαηδήστρες. 
                                    Βόιδια να οργώνουνθεριστές στο θέρο τον ξανθό                                    αλώνια όπου οι αλωνιστές µε τ' άλογα αλωνίζουν                                    βουνά µε χιόνια και βουνά µε ροδαµίσιο ανθό                                    γιοφύρια τοξοκάµωτα, πηγές που γαργαρίζουν. 
                                    Πόσα ακόµα δεν άφησεςαµέτρητα πολλά
                                    ω έναν κόσµον άφησεςτον κόσµο το δικό σου
                                    και έβαλες τη βούλα σου σ
αυτά να µας µιλά, 
                                    για κάτι που λαµποκοπά σαν στάλαµα λες δρόσου. 

Παρατηρήσεις
1. Όλες οι φωτογραφίες του Αποστόλη Παντέλη που δημοσιεύονται παραπάνω είναι πρωτότυπες και δωρήθηκαν από τον ίδιο στο Γιάννη Σαντάρμη και στον Γιάννη Μάκκα που ευγενικά μάς τις παραχώρησαν.
2.Οι λεζάντες είναι αυθεντικές, γραμμένες από το χέρι του φωτογράφου.  
3.Μετά το θάνατό του οι περισσότερες φωτογραφίες έμειναν στα αζήτητα και δυστυχώς παραμερίστηκαν και χάθηκαν.
4.Το παρόν αφιέρωμα στο Βαρδουσιώτη φωτογράφο Αποστόλη Παντέλη είναι το μοναδικό που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο.
5.Ευχαριστούμε τους αγαπητούς φίλους  Γιάννη Σαντάρμη και Γιάννη Μάκκα για τη συνεργασία ώστε να δημιουργηθεί αυτό το άρθρο.

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

πηγή, tymfristos.bogspot.com



Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

Νέο ΔΣ

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΟΚΚΙΝΙΩΤΩΝ ΕΙΝΑΙ

Καλλιαντερη Βάσω    Πρόεδρος
Καραμπετσου Αποστολιά  Αντιπρόεδρος
Κοντογιαννη Τώνια  Γεν Γραμματέας
Κολυνδρη-Κρανια Αννα  Ειδ,Γραμματέας
Καραγιαννης Παναγιώτης Ταμίας
Καραδημα Ξένια  Β.Ταμίας
Αγγελακος Δημήτρης  Έφορος
Κολοκυθα Τασία Μέλος
Μπερτσια-Μπεκου Μαρία Μέλος

      ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΟ Δ,Σ

Καραδημα Χριστίνα
Κοντογιαννη -Σπανου Πόπη
Κωνσταντοπουλου Μαρία
Παπαλαμπρου-Κρανια Νιτσα

   ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Κρανιας Μπάμπης  Πρόεδρος
Φλωρος Σάκης  Γραμματέας
Καραμπετσος Σάκης Μέλος


τις θερμότερες ευχές για μια καλή θητεία για το καλό του χωριού μας

Κ.Γ.Μ.  


Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019



ο ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ στο σπίτι του  ξαδέλφου του ΘΕΟΧΑΡΗ από Κερασιά στην παραλία του Ευπάλιου .
Σύμφωνα με την διήγηση του πατέρα μου σε αυτά τα μέρη η οικογένεια του ξεχειμώνιασε 'υποχρεωτικά'  σε αυτά τα μέρη .. 

χαρης Θεοχάρης

ο Χάρης ο Θεοχάρης είναι συμπατριώτης και  έλκει την καταγωγή του από την Κερασιά Δωρίδας.

5 Ιουνίου 2014. Οι συντάκτες του οικονομικού ρεπορτάζ πηγαίνουμε στο Υπουργείο Οικονομικών, όπου ο Χάρης Θεοχάρης θα ανακοίνωνε την παραίτησή του από τη θέση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων. Ήταν τότε οι πρώτες προσπάθειες της τρόικας να ιδρυθεί μία ανεξάρτητη αρχή για τη συλλογή των δημοσίων εσόδων η οποία δεν θα άλλαζε από την εκάστοτε κυβέρνηση και πρώτος επικεφαλής είχε τεθεί ο Χάρης Θεοχάρης. Το κλίμα ήταν έντονα φορτισμένο και οι περισσότεροι ήταν μουδιασμένοι. Γνωρίζαμε καλά πως ο Θεοχάρης στον 1μιση χρόνο της θητείας του πήρε φορολογικές δομές προβληματικές και, βήμα-βήμα, τις έχτισε από την αρχή. Στην κρισιμότερη χρονική στιγμή και στο αποκορύφωμα της δημοσιονομικής κρίσης, υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Κλήθηκε να ανορθώσει τη φορολογική και τελωνειακή διοίκηση για να περάσει στην ηλεκτρονική εποχή.
Μας ζητάει να κλείσουμε τις κάμερες και μας μιλάει από καρδιάς. Ήταν η πρώτη φορά που είδα τον συγκρατημένο τεχνοκράτη να συγκινείται και να σπάει. Σήμερα, που του θυμίζω εκείνη τη στιγμή, μου εκμυστηρεύεται πως, αν και δεν του φαίνεται, «είμαι πολύ εκδηλωτικός και στα όμορφα και στα άσχημα. Κλαίω για παράδειγμα στις ταινίες, συγκινούμαι εύκολα». Όσοι τον γνωρίζουν καλά μου μιλούν για έναν γνήσια ευγενικό άνθρωπο, χαμηλών τόνων, που όμως δεν διστάζει να τσακωθεί προκειμένου να στηρίξει όσα πιστεύει.
Από εκείνο το μεσημέρι του 2014 ακολούθησαν πολλά. Η υποψηφιότητά του με το Ποτάμι, η εκλογή του στη Β΄ Αθήνας, οι διαφωνίες με τον Σταύρο Θεοδωράκη, η ανεξαρτητοποίησή του και η προσχώρηση στη ΝΔ. Στις επερχόμενες εκλογές θα είναι υποψήφιος με τη ΝΔ στον δύσκολο Νότιο τομέα της Β ΄Αθήνας. Όπως εξηγεί στην AV «αποφάσισα να συστρατευθώ μαζί με όλες τις κεντρώες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να γίνει ο καλύτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, γιατί είναι ο πρώτος και ο μόνος εν δυνάμει πρωθυπουργός που αντιστέκεται στο ένστικτο –που είναι ένα ανθρώπινο ένστικτο–, του να υπόσχεται πράγματα που δε θα μπορέσει να κάνει». Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ;
Τα παιδικά χρόνια, η οικογένεια, η επαγγελματική διαδρομή
Ο Χάρης Θεοχάρης είναι το τρίτο παιδί μίας μεσοαστικής οικογένειας. Ο πατέρας του Θανάσης, στρατιωτικός γιατρός, είχε από την πρώτη στιγμή ιδιαίτερη αδυναμία στον πρωτότοκο. Η μητέρα του Γεωργία διατηρούσε μαγαζί και μεγάλωσε με μεγάλη φροντίδα τα 3 της αγόρια, τον Χάρη, τον Κώστα και τον Δημήτρη. Η μητέρα του ή ο πατέρας του τον επηρέασαν περισσότερο ως προσωπικότητα;
«Δύσκολη ερώτηση. Μεγάλωσα σε μια κλασική οικογένεια, στην οποία η μητέρα ήταν πάντοτε παρούσα όταν ήμασταν παιδιά. Ήταν το συνεχές “μη” και η απαγόρευση –με μια τρυφερότητα όμως– που έκανε τα αδέλφια μου και μένα να τρέχουμε σε αυτή στις δύσκολες στιγμές. Τον πατέρα μου, από την άλλη, τον βλέπαμε πολύ λιγότερο, γιατί είχε και το πρωί υποχρεώσεις στο νοσοκομείο της Αεροπορίας και το βράδυ στο ιατρείο και συνεπώς δούλευε πολλές ώρες. Τις λίγες στιγμές, ιδιαίτερα τις Κυριακές, που περνούσαμε μαζί ήταν πολύ όμορφα, αλλά πάντοτε τον έχω στο μυαλό μου ως αυστηρό κριτή».
Μεγαλώνει στου Παπάγου. Καλός μαθητής, φοιτά στα Ανάβρυτα: Τι του έχει μείνει από τότε; «Ήμουν εσωτερικός, που σημαίνει ότι από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή έμενα στο σχολείο και αυτό μου έμαθε να έχω μια πειθαρχία, στρώναμε τα κρεβάτια μας, κάναμε δραστηριότητες κοινές, είχαμε παιδαγωγούς που μας καθοδηγούσαν και γενικότερα ήταν πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι είχα συνηθίσει μέχρι τα 15 μου χρόνια. Μάλιστα, βλέπω συχνά τον παλιό μου παιδαγωγό, έρχεται στο γραφείο, νιώθω πολλή αγάπη για εκείνον και είναι ένα από τα όμορφα πράγματα που η πολιτική μου έδωσε, να ξαναβρεθώ με ανθρώπους της παιδικής μου ηλικίας».
Σπούδασε μηχανικός λογισμικού στο Imperial College του Λονδίνου. Διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας (start-up). Στη Lehman Brothers, καταφέρνει να αναλάβει τη θέση του αντιπροέδρου, ηγούμενος της ευρωπαϊκής ομάδας πληροφορικής μετοχικών παραγώγων της εταιρίας. Πριν βρεθεί στην πολιτική είχε συμπληρώσει πολλά ένσημα και σε άλλες θέσεις του ιδιωτικού τομέα. Η αρχή της πολιτικής διαδρομής χρονολογείται ουσιαστικά από το 2009 με την ανάληψη της θέσης συμβούλου του τότε Γενικού Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων, Διομήδη Σπινέλλη. Για σύντομο χρονικό διάστημα πριν την έναρξη της θητείας του ως ΓΓΠΣ, διετέλεσε σύμβουλος του Γ.Γ. του Υπουργείου Οικονομικών. Έχει δύο κόρες, την 11χρονη Στέλλα από τον πρώτο του γάμο, και τη μόλις 2 ετών Ζορζέτ από τον δεύτερο, ο οποίος έγινε μόλις πριν λίγους μήνες υπό άκρα μυστικότητα στην Κύθνο. Άλλωστε, ο ίδιος κρατά πάντα την προσωπική του ζωή μακριά από τα φλας των φωτογράφων. 
Τεχνοκράτης ή πολιτικός; 
Δεν είναι αντίθετα αυτά τα δύο, μάλλον συμπληρωματικά είναι. Όταν απουσιάζει το ένα ή το άλλο, τότε υπάρχει ανισορροπία. Όταν ο τεχνοκράτης δεν έχει μέσα του την πολιτική αίσθηση για να καταλάβει τις συνέπειες των πράξεών του, τότε προκαλεί αδιέξοδα και δε δίνει λύσεις όσο κι αν ακαδημαϊκά ή στο χαρτί νομίζει πως λύνει προβλήματα. Όταν, από την άλλη, ο πολιτικός θεωρεί ότι χωρίς τεχνοκρατική επάρκεια μπορούν να προκύψουν βιώσιμες επιλογές, και αυτός σφάλλει.

Μπήκατε στην πολιτική σε σχετικά μεγάλη ηλικία. Έτυχε ή απλώς άργησε να έρθει; 
Έτυχε σίγουρα. Η προσωπική μου φιλοσοφία λέει ότι η τύχη παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή του καθενός, όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην επαγγελματική και στην οικογενειακή ζωή ακόμα, συνεπώς, δεν θα μπορούσα να πω πως δεν έπαιξε μεγάλο ρόλο και στην περίπτωσή μου. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήρθε να συναντήσει κάποιες καταβολές ή κάποιες ανησυχίες που είχα μέσα μου αλλά δεν είχαν βρει την ευκαιρία να εκφραστούν.

Η πιο δύσκολη απόφαση που έχετε πάρει; 
Η πιο δύσκολη απόφαση ήταν όταν έφυγα από το Ποτάμι. Κατάλαβα νωρίς τα πολιτικά αδιέξοδα – κάτι που ήταν πολύ δύσκολο να τα δει ο περισσότερος κόσμος, είτε από τους ψηφοφόρους, είτε από τους συνεργάτες, είτε από τα στελέχη του Ποταμιού, και είχα συναίσθηση πως θα πίκραινα φίλους και συνοδοιπόρους. Πίστευα όμως πάντα και πιστεύω ότι όταν συνειδητοποιείς μέσα σου ότι μια προσπάθεια δεν έχει τη δυνατότητα να προσφέρει όσα ήθελες, οι λύσεις πρέπει να είναι καθαρές.

Γιατί με τη Νέα Δημοκρατία; 
Η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα κόμμα που έχει γυρίσει σελίδα, δεν έχει καμία σχέση με τον 20ό αιώνα, κοιτάζει σταθερά και προσανατολισμένα στον 21ο. Αυτό το έχουμε ανάγκη συνολικά για το πολιτικό σύστημα και ελπίζω να το καταφέρουν και οι υπόλοιποι πολιτικοί χώροι, αλλά, επειδή είναι μια δύσκολη διαδικασία, στην οποία πρέπει όλοι μας να συνεισφέρουμε, αποφάσισα να συστρατευθώ μαζί με όλες τις κεντρώες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στο πλευρό του Κυριάκου.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του Κυριάκου Μητσοτάκη που θα τον κάνουν κατά τη γνώμη σας καλό πρωθυπουργό; 
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να είναι ο καλύτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, γιατί είναι ο πρώτος και ο μόνος εν δυνάμει πρωθυπουργός που αντιστέκεται στο ένστικτο –που είναι ένα ανθρώπινο ένστικτο– του να υπόσχεται πράγματα που δεν θα μπορέσει να κάνει. 
Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε την αγανάκτηση που ένιωθε ο λαός για να τον εξαπατήσει κυνικά.
Η γνώμη σας για τον Αλέξη Τσίπρα ποια είναι; 
Ένας πολιτικός ικανός στην τακτική και στη διαχείριση των ανθρώπων τους οποίους χρησιμοποιεί πολιτικά κι όταν δεν του χρησιμεύουν πια τους αφήνει στην άκρη –το είδαμε σε πάρα πολλές περιπτώσεις με τελευταίο παράδειγμα τον κ. Καμμένο–, ταυτόχρονα χρησιμοποίησε την αγανάκτηση που ένιωσε μέσα στην κρίση ο ελληνικός λαός για να εξαπατήσει με κυνικό τρόπο τους πολίτες.
Ποια είναι τα 5 πρώτα ζητήματα που πρέπει να μπουν στην κορυφή της ατζέντας τις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησης της ΝΔ; 
Πρώτα απ’ όλα η μείωση της φορολογίας, άμεσα, δεύτερον, η ενίσχυση της ρευστότητας, ιδιαίτερα για όσους πολίτες και επιχειρήσεις έχουν ληξιπρόθεσμα, τρίτον η έναρξη μεγάλης κλίμακας έργων υποδομής για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, που θα σηματοδοτήσουν ότι η Ελλάδα μπαίνει στον 21ο αιώνα, τέταρτον το ζήτημα της ασφάλειας ως δικαίωμα του πολίτη και τέλος άρση της πολιτικής αβεβαιότητας με αλλαγή του εκλογικού νόμου, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές μιας και έχουμε και το ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Στην πολιτική μπορεί κανείς να κάνει πραγματικές φιλίες; 
Στην πραγματικότητα πολύ λίγες είναι οι δυνατότητες για πραγματικές φιλίες. Η πολιτική υπερβαίνει τα άτομα και πολύ συχνά τα άτομα θυσιάζονται στον βωμό κάποιου υψηλότερου στόχου ή ιδανικού. Αυτό σε όσους είναι απ’ έξω φαίνεται απάνθρωπο, είναι όμως κάτι που όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική, θεωρώ πως το αποδέχονται.

Κάποτε τα παρατήσατε όλα και γυρίσατε τον κόσμο για 6 μήνες. Πώς πήρατε αυτή την απόφαση; 
Ήμουν 31 ετών, επέστρεφα από το Λονδίνο όπου εργαζόμουν και θα ξεκινούσα μια νέα δουλειά στην Ελλάδα. Επέλεξα, λοιπόν, να πάω ένα ταξίδι στην Ασία για έξι μήνες για δύο λόγους: Ο ένας ήταν ότι ζώντας στο Λονδίνο, ήταν κάτι που το έκαναν αρκετοί και ήταν πολύ πιο φυσικό σε σχέση με το αν ήμουν εδώ στην Ελλάδα. Σπάνια στη χώρα μας το κάνουν αυτό νεαρά παιδιά. Και δεύτερον, ένιωθα πως ήθελα να αποκτήσω εμπειρίες από άλλους πολιτισμούς, πολύ διαφορετικούς από τον δυτικό πολιτισμό, γιατί κακά τα ψέματα η Δυτική Ευρώπη πάνω-κάτω μοιάζει μεταξύ της. Βρέθηκα στη Μογγολία στις στέπες και έμεινα σε μια σκηνή, στους καταρράκτες στο Λάος ή στους ναούς στο Άνγκορ-Βατ στην Καμπότζη, εμπειρίες που δεν μπορείς να ξεχάσεις ποτέ.

Πώς θέλετε να σας θυμούνται μετά από μερικά χρόνια, όταν θα έχετε φύγει από την πολιτική; 
Ως άνθρωπο που έκανε έργο, που έχει αφήσει πίσω του κάτι, βελτίωσε τη ζωή των ανθρώπων και στην καθημερινότητα και σε μεγαλύτερα ζητήματα, ως έναν άνθρωπο με αίσθηση του καθήκοντος.
Πού βλέπετε τον Χάρη Θεοχαρη σε 10 χρόνια; 
Σπίτι μου. Δεν πιστεύω ότι στην πολιτική πρέπει να μένεις ως το τέλος της ζωής σου.
Παιδικός σας ήρωας; 
Ο Aστερίξ, γιατί τα έβαζε με τους δυνατούς και του άρεσαν οι περιπέτειες.

Στις κόρες σας διαβάζετε παραμύθια ή ιστορίες; 
Ναι, βέβαια. Έχουν μεγάλη διαφορά οπότε στη Στέλλα, που είναι πια 11 χρονών, διάβαζα παραμύθια το βράδυ. Η Ζορζέτ είναι ακόμα πολύ μικρή, της αρέσει να της λες ιστορίες αλλά δεν μπορεί ακόμα να εστιάσει στα βιβλία και τα χρησιμοποιεί μόνο για να σκίζει τις σελίδες. Συνεπώς οι ιστορίες είναι πιο εύκολες.   
10 γρήγορες ερωτήσεις-10 γρήγορες απαντήσεις
Κλαίτε συχνά; Είσαστε εκδηλωτικός ή εσωστρεφής; 
Είμαι πολύ εκδηλωτικός άνθρωπος και στα όμορφα και στα άσχημα. Κλαίω για παράδειγμα στις ταινίες, συγκινούμαι εύκολα. Ντρέπομαι να το πω –αλλά θα το πω–, έκλαψα για παράδειγμα στον Τιτανικό.
Όταν έχετε ένταση, πώς χαλαρώνετε; 
Τώρα που έχω μια μικρή κόρη, παίζω μαζί της και οι πιο ωραίες στιγμές είναι το πρωί που ξυπνάει, έρχεται στο κρεβάτι δίπλα μου και είναι πολύ τρυφερή μαζί μου.
Αγαπημένος τρόπος διασκέδασης; 
Χορός.
Μαγειρεύετε, και μαγειρεύετε συχνά. Αγαπημένη συνταγή; 
Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι να ζυμώνω, οπότε οτιδήποτε έχει ζυμάρι όπως πίτες, πίτσες και ψωμιά. Ανοίγω και φύλλο για τις πίτες.

Σχέση με social media, τα χειρίζεστε ο ίδιος; Δέχεστε επιθέσεις; Κάνετε block; 
Τα χειρίζομαι ο ίδιος, δέχομαι αρκετές φορές επιθέσεις, χωρίς όμως παράπονο και δεν κάνω σχεδόν ποτέ block.
Τι ακούτε στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας στη δουλειά; 
Ενημερωτικές εκπομπές.
Τι ώρα ξεκινάει η μέρα σας; 
Στις 7.
Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο ανακοινώσατε ότι θα είσαστε υποψήφιος με τη ΝΔ; 
Ο αδελφός μου.
Η αντίδρασή του; 
Ουδέτερη μάλλον. Με στηρίζει ό,τι και να αποφασίσω.
Πότε και πού γνωρίσατε για πρώτη φορά τον Κυριάκο Μητσοτάκη; 
Τον γνώρισα ως υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και είχαμε μια εξαιρετικά καλή συνεργασία.

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Λάκος το βορινότερο σημείο του χωριού όπου είναι τα καραγιανέικα και φαναρέικα σπίτια.  Από εδώ και π'ανω ξεκινά το ξινόγαλο ο λόφος που προστατεύει το χωριό από τα βορειοανατολικά. 


Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

δεκαετία 80  γιαγιά ,παππούς και εγγονές !!

Σήμερα τελέστηκε στον ναό του Αγίου Δημητρίου στη Πετρούπολη το σαρανταήμερο μνημόσυνο του Γιώργου Κρανία παρουσία πολλών συγγενών και συγχωριανών  του
αιώνια η μνήμη του



Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019


Κτηματολόγιο: Ξεκινούν οι δηλώσεις στη Φωκίδα


Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας: 
Στους Καλλικρατικούς Δήμους: 
Α) ΔΩΡΙΔΟΣ 
Β) Από τον Δήμο ΔΕΛΦΩΝ οι προ-καποδιστριακοί ΟΤΑ:
ΑΓΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΣ, ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ, ΑΠΟΣΤΟΛΙΑΣ, ΒΑΡΓΙΑΝΗΣ, ΒΟΥΝΙΧΩΡΑΣ, ΓΑΛΑΞΙΔΙΟΥ, ΓΡΑΒΙΑΣ, ΔΕΛΦΩΝ, ΔΕΣΦΙΝΗΣ, ΔΡΟΣΟΧΩΡΙΟΥ, ΕΛΑΙΩΝΟΣ, ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ, ΚΑΛΟΣΚΟΠΗΣ, ΚΑΣΤΕΛΛΙΩΝ, ΚΑΣΤΡΙΩΤΙΣΣΗΣ, ΛΙΛΑΙΑΣ, ΜΑΡΙΟΛΑΤΑΣ, ΜΑΥΡΟΛΙΘΑΡΙΟΥ, ΜΟΥΣΟΥΝΙΤΣΗΣ (ΚΑΤΩ ΜΟΥΣΟΥΝΙΤΣΗΣ, ΟΙΝΟΧΩΡΙΟΥ, ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ, ΠΕΝΤΕΟΡΙΩΝ, ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΥ, ΠΡΟΣΗΛΙΟΥ, ΠΥΡΑΣ, ΣΚΛΗΘΡΟΥ, ΣΤΡΟΜΗΣ, ΤΡΙΤΑΙΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ:
Άμφισσα: Επί της οδού Ν. Κορδώνη 22, ΤΚ 33100.
Τηλ: 2100101010, e-mail: ktimatologio@chorometria.gr


Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή από 8:30 έως 16:30
και κάθε Τετάρτη από 8:30 έως 20:30.


Γενικές Πληροφορίες:
Δευτέρα έως Παρασκευή από 8:30 έως 15:30 
στο τηλέφωνο 210-6505600 και στον ιστότοπο www.ktimatologio.gr

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Γιωργος Κοράκης

Αθλητές που έλκουν την καταγωγή από τον Κόκκινο .

Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, 2η ημέρα: ο Γιώργος Κοράκης τερμάτισε στον πρωινό προκριματικό των 200μ σε 23.70" επίδοση που αποτελεί ατομ. ρεκορ για τον αθλητή μας.
Αθλητικός σύλλογος Αμαρουσίου

Ο Γιώργος είναι γιος του Κώστα και της Ρούλας και εγγονός των αείμνηστων Γεωργίου και Ανθούλας Κοράκη .

Ο Γιώργος είναι πηγαίο ταλέντο που με την στοχοπροσήλωση του στον αθλητισμό σύντομα  θα γίνει ένας πολύ δυνατός  αθλητής  
Μπράβο Γιώργο και συνέχισε με σταθερότητα τη προσπάθεια σου 

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

ήθελε ο θεός και ζήσαμε



Η Πρωτομαγιά του 1964 συνέπεσε με την Μεγάλη Παρασκευή , ήταν μια από τις σπάνιες χρονιές που το Πάσχα θα το γιορτάζαμε Μάιο . Η άνοιξη είχε μπει για τα καλά στη κοιλάδα του ποταμού Ύλαίθου η Δαφνούς.
Το ποτάμι προσέφερε με τα πλούσια νερά του τη ζωή στις μικρές καλλιέργειες που υπήρχαν στους παρακείμενους αγρούς   και από τους οποίους οι κάτοικοι συγκομιδούσαν τα βασικά τους αγαθά.
Με το πέρασμα του χρόνου οι κάτοικοι άλλαξαν το όνομα του ποταμιού τους σε Μόρνο γιατί τα νερά του είχαν το ίδιο χρώμα με τα μούρα που ευδοκιμούσαν στις όχθες του , Μουρινός ποταμός , και όπως συμβαίνει με τα ονόματα κόψε από εδώ πρόσθεσε από κει κατέληξε να λέγεται εδώ και πολλά χρόνια Μόρνος .

Τα χωριά στα οποία ανήκε ο κάμπος είχαν κτιστεί πέριξ της κοιλάδας σε χώρους ηλιόλουστους καλά προστατευόμενους από την υγρασία του κάμπου και από τους βοριάδες . Οι παλιοί κάτοικοι διάλεγαν με προσοχή. που θα κτίσουν τον οικισμό τους , Τα κριτήρια τους ήσαν κυρίως η ασφάλεια και το καλό κλίμα που θα τους προφύλασσε από αρρώστιες
Αυτό βέβαια είχε  το μειονέκτημα ότι έπρεπε καθημερινά να πεζοπορούν τουλάχιστον μια ώρα  για να πηγαίνουν στα αγροκτήματα τους .
Κάποιοι είχαν προνοήσει να είχαν κατασκευάσει και τα αγροτόσπιτα τους εκεί ώστε να αποφεύγουν αυτό το καθημερινό βασανιστικό πήγαινε - έλα , ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες .
Μια από τις λίγες οικογένειες που είχαν αυτό το προνόμιο ήταν και η δικιά μου . Ο παππούς που είχε κάνει μετανάστης στην Αμερική για 25 χρόνια στις αρχές του εικοστού αιώνα είχε φροντίσει όταν γύρισε πίσω στην πατρίδα να αγοράσει μια συνεχόμενη έκταση 50 στρεμμάτων δίπλα στις όχθες του ποταμού . Εκεί έκτισε ένα δίπατο αγροτόσπιτο με όλα υποστατικά που ήσαν απαραίτητα για την αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα .
Ο πατέρας μου εδώ έφερε την μητέρα μου ως νύφη και μαζί με τον παππού και την γιαγιά καλλιεργούσαν την πλούσια γη κυρίως με καλαμπόκια , σιτηρά και κηπευτικά και βιοπόριζαν την οικογένεια τους . Σε αυτό το αγροτόσπιτο γεννήθηκα και μεγάλωσα εγώ , ο μεγαλύτερος , ο αδελφός μου και η αδελφή μου .

Εκείνη την Μεγάλη Παρασκευή του 1964 ο πατέρας μου είχε τελειώσει με την σπορά  των χωραφιών που ήσαν γύρω από το σπίτι  με καλαμπόκι . Τα χρόνια εκείνα το όργωμα και η σπορά γινόταν με το παραδοσιακό τρόπο δηλαδή με τα άλογα η τα μουλάρια και με το αλέτρι του Ησίοδου ,ήταν μια δύσκολη δουλειά και για τον άνθρωπο και για ζώα .
Δεν έπρεπε ούτε σπυρί να πάει χαμένο ,για να πιάσει ο κόπος τόπο όπως έλεγαν χαρακτηριστικά οι άνθρωποι του μόχθου.
Στα φρέσκα οργώματα έπεφταν τα κάθε είδους πουλιά για να κλέψουν κανένα σπόρο. Οι επιδρομές δε των κορακιών ήταν η μεγάλη μάστιγα για τους γεωργούς και κατά την σπορά αλλά και μετά κατά την περίοδο της ωρίμανσης και συγκομιδής .
Για να μειώσουν αυτές τις επιδρομές οι γεωργοί έφτιαχναν με παλιά ρούχα κάποια σκιάχτρα και τα τοποθετούσαν στα χωράφια τους . Στην αρχή ήταν αποτελεσματικό μέτρο αλλά σιγά σιγά τα πουλιά εξοικειωνόντουσαν και στο τέλος καθόντουσαν και πάνω στα σκιάχτρα ..
Χρησιμοποιούσαν επίσης κάποιες αυτοσχέδιες κατασκευές από τενεκέδες που με τον άνεμο δημιουργούσαν έντονο θόρυβο και φόβιζε τα πουλιά .
Κάποιοι γεωργοί θεωρούσαν πιο αποτελεσματικό μέτρο  το να κρεμούν σε κάποιους στύλους μέσα στα χωράφια τους νεκρά πουλιά που είχαν τουφεκίσει.

Ο πατέρας μου  είχε ένα παλιό τυφέκιο  στρατιωτικό μακρύκανο ,τύπου γκρα, που το είχε μετατρέψει σε κυνηγετικό ,έπαιρνε κυνηγετικό φυσίγγιο στην θαλάμη αντί για σφαίρα λειτουργούσε με κινητό ουραίο .
εκείνο το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής το είχε  κατεβάσει από το ταβάνι του σπιτιού μας όπου το φύλασσε και το όπλισε και παραμόνευε στην αυλή μας ώστε όταν πέσουν τα πουλιά στα οργωμένα χωράφια να τα τουφεκίσει . Κάποια στιγμή κάπου θέλησε να πάει και άφησε το όπλο πάνω στον φράχτη και απομακρύνθηκε .
Εγώ με τα αδέλφια μου που παρακολουθούσαμε την σκηνή τρέξαμε και εγώ πήρα το όπλο και άρχισα να σημαδεύω πρώτα το αδελφό μου και μετά την αδελφή μου λέγοντας τους αστειευόμενος , σας "σκοτώνω'' ....πιστεύοντας μάλλον ότι δεν έχει φυσίγγι .
Το χαρακτηριστικό κλικ του επικρουστήρα ακούστηκε και στις δυο περιπτώσεις χωρίς να γίνει εκπυρσοκρότηση ....
μετά έστρεψα το όπλο προς τον ουρανό και ξαναπάτησα την σκανδάλη και ο εκκωφαντικός ήχος της εκπυρσοκρότησης ακόμη ακούγεται στα αυτιά μου ......

Κ Γ Μ
Φεβρουάριος 2019

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

αποχαιρετισμός αναχωρησάντων

Στην τελευταία του κατοικία ,στο νεκροταφείο Μπραχαμίου  ,συνόδεψαν σήμερα τον Λεωνίδα Καραδήμα του Αθανασίου οι συγγενείς , οι φίλοι και πλήθος  συγχωριανών του .
  Ο Λεωνίδας Καραδήμας γεννήθηκε πριν 91 χρόνια στο χωριό μας και ήταν γιος του Αθανασίου και της Αλεξάνδρας ,είχε αλλά τρία αδέλφια τον Γιώργο ,τον Μήτσο και τον Γιάννη (που ζει στην Αμερική).  
Ο Λεωνίδας έφυγε από το χωριό και έκανε καριέρα στο πυροσβεστικό σώμα . Δημιούργησε μια εξαίρετη οικογένεια ,η γυναίκα του κατάγεται από τα Πεντεόρια , απέκτησε δυο παιδιά το ένα του παιδί υπηρετεί ακόμη στη Πυροσβεστική .  
Άνθρωπος κοινωνικός και  πολιτικοποιημένος πάλευε για ένα καλύτερο κόσμο ,έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για την  γενέθλια γη και τους συγχωριανούς του  , υπηρέτησε δε με θέρμη για πολλά χρόνια στο σύλλογο  του χωριού μας .  
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του 
Καλό ταξίδι θείε Λεωνίδα .



Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

Αποχαιρετισμός αναχωρησάντων

Γεώργιος Ι.Κρανιάς 

Τον τελευταίο καιρό πολλοί χωριανοί μας βάδισαν την οδό που δεν έχει επιστροφή .  Τελευταία απώλεια ο Γιώργος Κρανιάς που απεβίωσε στις 25/1 / 2019 και η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Δευτέρα 28/1/ στον Άγιο Δημήτριο Πετρούπολης .

Ο μπάρμπα Γιώργος γεννήθηκε το 1926 και ήταν παιδί του Γιάννη Κρανιά και της Αικατερίνης ( ρηνα) το γένος Μπερτσιά .
Μεγάλωσε στο χωριό με τις στερήσεις που είχαν όλα τα παιδιά της γενιάς του αλλά αυτό δεν το εμπόδισε να προκόψει στη ζωή του . Έγινε άριστος τεχνίτης και διέπρεψε ως κτίστης,μάλιστα με τον πεθερό του τον Χαράλαμπο Κοράκη ( Καραγκούνης ) αναλάμβαναν δουλειές  σε διάφορα  χωριά του νομού μας και όχι μόνο . Από το 1965 ήλθε μόνιμα στην Αθήνα  και δούλευε στις  Οικοδομές . Στην συνέχεια στην εταιρία ύδρευσης και αποχέτευσης πρωτευούσης ( ΕΥΔΑΠ ) από που και συνταξιοδοτήθηκε .



Δημιούργησε μια ωραία οικογένεια με την Έλλη το γένος Κοράκη και απέκτησε δυο παιδιά τον Γιάννη και  τον Μπάμπη .
Συμμετείχε σε μάχες του εμφυλίου υπηρετώντας την θητεία του στον εθνικό Στρατό.
Εξαίρετος και δημιουργικοσ άνθρωπος ,άριστος οικογενειάρχης, μόνο φίλους είχε στο διάβα του από αυτόν τον Κόσμο .
Θα σε θυμόμαστε πάντα μπάρμπα Γιώργο με τις καλύτερες αναμνήσεις θα θυμόμαστε τις ιστορίες που μας έλεγες για εκείνα τα χρόνια του πολέμου και βέβαια τα γλέντια γιατί ήσουν και μεγάλος γλεντζές
Καλό ταξίδι καλό Παράδεισο και θερμά συλλυπητήρια στα παιδιά και σε όλη την οικογένεια του
Αιώνια η μνήμη του .