Αμέσως μετά τη γέφυρα του Στενού, σε απόσταση περίπου πέντε έως έξι χιλιομέτρων από το Λιδωρίκι και λίγο πιο πέρα από το σημείο όπου βρισκόταν παλαιότερα το Χάνι του Κωσταντελάκη, επάνω στον δρόμο Λιδωρικίου – Ναυπάκτου, ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού κατασκεύασε ένα τουριστικό περίπτερο. Έτσι το αποκαλούσαν τότε: ένα είδος motel, σύμφωνα με τα ξένα πρότυπα της εποχής.
Επρόκειτο για ένα σύγχρονο, για τα δεδομένα της περιοχής, διώροφο κτίριο, το οποίο δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί τους περαστικούς ταξιδιώτες που κινούνταν στον δρόμο Άμφισσας – Λιδωρικίου – Ναυπάκτου – Ιωαννίνων. Παράλληλα προοριζόταν και για τους ξένους τουρίστες που, επισκεπτόμενοι τους Δελφούς, θα ήθελαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Ολυμπία, αφού εκείνα τα χρόνια η διαδρομή μέσω Λιδωρικίου ήταν ουσιαστικά η μοναδική.
Το λεγόμενο motel του Μόρνου πρόσφερε πρόχειρο φαγητό, αναψυκτικά και καφέδες, ενώ διέθετε και έξι κρεβάτια για όσους χρειάζονταν διανυκτέρευση. Υπεύθυνος για τη λειτουργία του ήταν ο Θανάσης Κολοκύθας από τον Κόκκινο (Λούτσοβο).
Πιστεύεται ότι, αν υπήρχε το κατάλληλο προσωπικό και περισσότερος επαγγελματισμός, το τουριστικό περίπτερο θα μπορούσε να έχει καλή πορεία, ιδιαίτερα μέχρι και τη δεκαετία του 1960. Εκείνη την εποχή η κίνηση στον δρόμο από το Λιδωρίκι προς Ναύπακτο και Ιωάννινα ήταν σημαντική, ενώ κατά τους θερινούς μήνες όλα σχεδόν τα τουριστικά λεωφορεία που μετέφεραν επισκέπτες από τους Δελφούς προς την Ολυμπία περνούσαν από τη διαδρομή αυτή και σταματούσαν στο Λιδωρίκι. Τελικά όμως το περίπτερο δεν κατάφερε να καθιερωθεί ως σταθμός των ταξιδιωτών, καθώς έλειπαν τόσο ο επαγγελματισμός όσο και το κατάλληλο προσωπικό.
Αργότερα, όταν κατασκευάστηκε ο παραλιακός δρόμος Ναυπάκτου μέσω Ερατεινής, η διέλευση των τουριστικών λεωφορείων από τη διαδρομή του Λιδωρικίου μειώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Έτσι το περίπτερο άρχισε σιγά-σιγά να μαραζώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου